Laatste dag voordat ik naar Sant Feliu de Guíxols ga.
En ik ben weer even op het strand.
Net in zee geweest.
Wat me opviel: het water staat hoog. Vloed.
Als je elke dag naar het strand gaat,
dan ga je zulke dingen opmerken.
De kleine verschillen. Het ritme.
Ik weet dat de Middellandse Zee weinig verschil in eb en vloed kent,
maar toch, er zit verschil in.
En misschien komt het doordat de kust hier, op sommige plekken, best steil afloopt.
Of door de wind van zee.
Of omdat het gisteravond wat regende.
Of gewoon... omdat het zo is.
De zee was vandaag onrustiger.
Hogere golfslag. Niet echt wild, maar net lastig genoeg om even goed te kijken
wanneer je het water in stap, en vooral weer uit.
Dat is een kwestie van timing.
Er komen soms drie of vier grote golven achter elkaar.
En dan ineens... rust.
Ik heb het geleerd tijdens het duiken:
niet tegen de golf in willen bewegen, maar mee.
Net als surfers, wachten op het juiste moment.
Mijn familielid zou vandaag zeggen dat het water 'vies' is.
Maar dat is het niet.
Het is gewoon niet helder.
Je ziet je voeten niet.
En dat komt misschien door de regen,
of de wind, of de stroom.
Ik weet het niet precies.
Ik observeer alleen maar.
En ik geniet.