Terug naar hoofdinhoud

Oude kabels, vergeten kastjes en een Nikon vol herinneringen

Leven & reflectie | 12 september 2025

De grote opruiming.
Na weken van klusjesman over de vloer, werk aan mijn website en opruimen in huis, was ik toe aan iets kleins maar voldoening gevends: mijn kabeldozen. Twee kistjes, volgestopt met snoeren, adapters, wifi-versterkers, een oude TP-Link en… iets waarvan ik de functie allang vergeten was.

Wat doe je met dat soort spullen als je niet supertechnisch bent? Je weet dat het “ergens voor was”, misschien nog nuttig — maar wat, waar en wanneer? Je vraagt het niet even aan een kennis (“hé, weet jij nog waar deze rare stekker ook alweer voor diende?”), en online opzoeken is vaak een doolhof.

Gelukkig heb ik ChatGPT.

Technologie als gesprekspartner.
Ik stuur een foto, zeg wat ik me herinner, en krijg terug wat het is, waarvoor het diende, en of ik het nog nodig heb. Niet op een belerende toon, maar gewoon helder. Zoals bij die RAVPower router/powerbank die ik ooit voor een reis kocht, maar nooit heb gebruikt. Of dat wifi-apparaat waarvan ik dacht: misschien handig op het balkon, maar nee, daar zou ik kabels voor moeten trekken. Niet logisch dus.

En dan komt er rust. Eén voor één verdwijnen de twijfelgevallen van tafel, letterlijk.

En toen kwam de Nikon.
Een klein cameraatje, zilverkleurig, netjes opgeborgen in een fluwelen hoesje. De Nikon Coolpix 3700. Een state-of-the-art apparaatje rond 2003. Compact, elegant, en toen al indrukwekkend. Ik voelde even die oude trots weer toen ik hem vasthield. Maar ik wist ook: dit is geen erfstuk. Geen designklassieker voor op de kast. Gewoon een oud toestel dat zijn tijd gehad heeft. En dus… ging ook die in het ‘weg-doen-stapeltje’.

“Ruimte maken is een vorm van aandacht.”

Ruimte maken doet goed.
Wat ik leerde: het gaat niet alleen om spullen, maar ook om helderheid. Om keuzes maken. Bewust kijken: gebruik ik dit nog? Kan het iemand anders blij maken? Of mag het gewoon weg?

Mijn kistjes zijn nu overzichtelijk. Ik weet wat ik heb, wat ik bewaar, en wat er weg mag. Dat geeft ruimte. Niet alleen in de kast, maar ook in mijn hoofd.

En intussen eet ik een soepje uit de vriezer. Zelfgemaakt, ergens dit voorjaar.
Een klein cadeautje aan mezelf van toen, net als dit opgeruimde moment nu.

Wil je verder dwalen? Alle verhalenSamenwerken

Webteam4u Spanje

Websites met kleur, karakter & een vleugje zee

Neem contact op

Stuur gerust een berichtje

Nieuwsbrief


© Copyright webteam4u.eu