Het is soms wonderlijk hoe kleine misverstanden een glimlach op je gezicht kunnen toveren. Zoals vanmorgen, toen ik een gesproken notitie wilde inspreken over een blogidee. Ik wilde “ChatGPT” zeggen, maar toen ik het later teruglas, stond er: Chatty Pitty.
En eerlijk? Ik moest er zó om lachen dat ik het ben gaan omarmen.
Chatty Pitty klinkt als een kleine digitale metgezel, een vrolijk hulpje dat altijd klaarstaat met een idee, een tekst of een steuntje in de rug.
Bijna menselijk. Alsof er iemand naast je zit, meeluistert, en je gedachten net iets mooier op papier zet dan je zelf kon bedenken.
Het doet me ook beseffen hoeveel ik tegenwoordig inspreek. Tijdens een wandeling of als ik wakker word met een idee, pak ik mijn telefoon, spreek wat in, en laat Chatty Pitty (ik bedoel: ChatGPT 😉) er iets van maken. En soms gebeuren er dan dus van dit soort onverwachte dingen.
En dat maakt het allemaal juist een beetje leuker, menselijker.
Dus mocht je je ooit afvragen wie Chatty Pitty is… dat ben ik. Of nou ja, dat is eigenlijk gewoon ChatGPT met een glimlach.