Soms ligt het niet aan tijd of inspiratie, maar aan de sfeer om je heen. Over creativiteit die stokt, energie die weglekt – en de kracht van je eigen koers.
Er was een tijd dat ik regelmatig iets deelde.
Visuele posts, blogideeën, inspiratie die vanzelf kwam.
Maar de laatste twee jaar gebeurde er… weinig. Geen posts, geen pins, geen nieuwsbrieven.
Niet omdat ik geen ideeën had.
Niet omdat ik niets te zeggen had.
Maar omdat ik voelde dat de energie om me heen niet meewerkte.
Energie stroomt alleen als het gedeeld mag worden
Ik werkte samen met mensen die weinig voelden voor social media.
Geen interesse, geen tijd, geen zin. En dat mag. Niet iedereen hoeft daar iets mee te hebben.
Maar als jij steeds degene bent die wel ideeën heeft, die content maakt, plannen bedenkt… en je krijgt alleen maar terughoudendheid, stilte of afwijzing, dan voel je op een gegeven moment:
Waarom zou ik nog moeite doen als er toch niets mee gebeurt?
Het remt je af. Je gaat twijfelen. Je creatieve vuur dooft langzaam.
Dat gebeurde bij mij.
En tegelijk was ik in die periode ook druk met het opbouwen van mijn leven in Spanje.
Papierwerk, zoeken naar een plek voor mezelf, wennen aan een nieuw ritme, een nieuwe taal, en tussendoor gewoon blijven doorwerken.
Dus ja — het was ook een overgangsfase.
Een tijd van zoeken, schakelen, en alles opnieuw uitlijnen.
Maar wat me het meest heeft afgeremd, was toch het gevoel dat mijn enthousiasme geen bedding had.
Dat er niets mee gedaan werd.
En nu? Nu kies ik anders
Ik werk aan mijn eigen website, in mijn eigen stijl.
Ik deel weer verhalen, vanuit mezelf. Rustig, in mijn ritme.
En met hernieuwde zin om zichtbaar te zijn — op een manier die bij mij past.
Niet omdat het ‘moet’. Maar omdat het wérkt als het klopt.
Zichtbaarheid vraagt niet om harder werken, maar om eerlijker keuzes.
Wat ik vaak zie bij kleine ondernemers
De afgelopen jaren heb ik veel ondernemers geholpen met hun website.
En vaak zie ik hetzelfde patroon:
- Eén persoon is enthousiast en zegt: “We moeten meer doen met social media!”
- Maar de collega’s of de baas zeggen: “Daar hebben we geen tijd voor.” Of: “Dat past niet bij ons.”
- En vervolgens blijft de website vier pagina’s lang en verandert er jarenlang niets.
Toch komen ze dan bij mij terug met de vraag:
“Waarom worden we niet goed gevonden?”
Het eerlijke antwoord? Zichtbaarheid is geen eenmalig ding
Een website is geen visitekaartje dat je afdrukt en dan opbergt.
Het is een levend onderdeel van je bedrijf. En net als een winkelruit, moet het af en toe schoon, opnieuw ingericht, actueel blijven.
Als niemand in het team er energie in stopt,
als niemand iets deelt, schrijft, of laat zien…
dan blijft het stil. En dan komt er ook niets binnen.
Zichtbaarheid vraagt geen perfectie.
Maar het vraagt wél betrokkenheid.
Wat kun je dan wél doen?
- Begin klein. Eén blog, één post. Geen serie, geen druk.
- Kies iemand die de vrijheid krijgt om het op te pakken — en steun die persoon.
- Of besteed het uit, maar blijf betrokken bij de inhoud.
- En bovenal: beslis bewust.
Niet posten is ook een keuze — maar dan moet je daar niet van opkijken.
Tip: Je hoeft niet alles zelf te doen. Maar als niemand het doet, gebeurt er ook niets.
Tot slot: ik kies nu voor mijn eigen stroom
Ik heb lang gewacht op een moment dat de omgeving me zou aanmoedigen.
Maar dat moment kwam niet.
En nu weet ik: dat hóeft ook niet meer.
Mijn verhalen mogen eruit. Mijn werk mag zichtbaar zijn. Mijn toon mag zacht, helder en eigen zijn — zelfs als niet iedereen het begrijpt.
Het afgelopen jaar bracht me terug naar mezelf.
En nu, met een nieuwe plek, een heldere koers en een eigen site, kies ik bewust wat ik wil delen — en hóe.
Dat gun ik jou ook.
Of je nu als team werkt, of alleen.
Zorg dat er ergens energie stroomt. Want dáár begint alles.