Waarom je ideeën niet hoeft te bedenken, maar te verzamelen
Veel ondernemers willen wel bloggen, maar lopen steeds op hetzelfde punt vast. Waar schrijf ik over. Wanneer is iets interessant genoeg. En hoe voorkom ik dat ik mezelf blijf herhalen.
Vaak wordt gedacht dat dit een creativiteitsprobleem is. Dat je beter moet nadenken. Slimmere onderwerpen moet verzinnen. Of een contentplanning nodig hebt.
In de praktijk ligt het probleem ergens anders. Niet bij het schrijven zelf, maar bij wat eraan voorafgaat.
Ondernemers hebben vaak méér ideeën dan ze denken
De meeste ondernemers met wie ik werk, hebben genoeg ervaring. Ze voeren gesprekken met klanten. Ze krijgen vragen. Ze zien patronen. Ze merken twijfel, weerstand of misverstanden.
Maar die inzichten verdwijnen weer. Ze blijven in het hoofd zitten. Of komen langs tijdens een gesprek. Of tijdens een wandeling, een video, een interview. En omdat ze nergens landen, raken ze kwijt.
Op het moment dat iemand dan besluit: ik ga nu een blog schrijven, voelt het ineens leeg.
Niet omdat er niets is. Maar omdat er niets vastligt.
Het verschil tussen nadenken en verzamelen
Veel schrijftips beginnen bij de tekst zelf. Structuur, opbouw, SEO, lengte. Dat is allemaal pas stap twee.
Stap één is leren herkennen wat het waard is om te bewaren.
Een opmerking van een klant.
Een vraag die vaker terugkomt.
Een zin uit een gesprek die blijft hangen.
Een twijfel die je herkent, maar nog niet kunt oplossen.
Dat zijn geen blogs. Maar het zijn wel zaadjes.
Een commonplace book kan hier helpen. Niet als schrijfmethode, maar als verzamelplek. Een fysiek boek waarin je korte observaties noteert, zonder oordeel en zonder doel.
Niet om er meteen iets mee te doen. Maar om ze niet te verliezen.
Waarom dit juist voor ondernemers werkt
Ondernemers denken vaak dat hun dagelijkse werk niet interessant genoeg is om over te schrijven. Terwijl het juist daar vol zit met herkenning.
Wat voor jou vanzelfsprekend is, is voor een ander vaak precies het punt waar hij of zij vastloopt.
Door observaties te verzamelen zonder ze meteen te willen gebruiken, ontstaat er afstand. En die afstand maakt schrijven later makkelijker.
Je hoeft niet meer te zoeken naar een onderwerp. Je bladert terug en herkent het.
Van notitie naar blogidee
Wanneer je af en toe terugkijkt in zo’n boek, gebeurt er iets praktisch. Je ziet terugkerende thema’s. Dezelfde vragen in andere woorden. Vergelijkbare situaties bij verschillende klanten.
En dan wordt schrijven eenvoudiger.
Niet omdat je ineens creatiever bent. Maar omdat het onderwerp zich al heeft bewezen.
Je schrijft niet meer vanuit “wat zal ik eens delen”, maar vanuit “dit zie ik steeds terug”.
Dat maakt blogs rustiger, helderder en geloofwaardiger.
Geen contentstrategie, wel richting
Dit is geen contentstrategie en geen planningstool. Het is ook geen systeem dat je moet bijhouden.
Het is een manier om je aandacht serieuzer te nemen.
Juist doordat je niet meteen schrijft, wordt wat je later schrijft sterker. Minder geforceerd. Minder uitleggerig. Meer verbonden met wat er echt speelt.
Voor wie dit werkt
Deze manier van werken past vooral bij ondernemers die:
- veel nadenken en observeren
- moeite hebben met onderwerpen bedenken
- geen zin hebben in trucjes of formats
- wel iets te zeggen hebben, maar niet alles willen delen
- liever schrijven vanuit ervaring dan vanuit marketing
Je hoeft geen schrijver te zijn. Je hoeft alleen te herkennen wat het waard is om te bewaren.
Goede blogs ontstaan niet op het moment dat je besluit te gaan schrijven,
maar op het moment dat je beter leert kijken.